Την προηγούμενη τετάρτη μου έκλεψαν το τηλ.
Πήγα αμέσως κι έκανα φραγή, πολύ γρήγορα - πολύ εύκολα.
Την παρασκευή έκανα αίτηση φορητότητας στην cosmote.
Μου απάντησαν σήμερα από την cosmote ότι τα στοιχεία της αίτησης είναι ελλιπής.
Επικοινωνώ με το τμήμα εξυπηρέτησης της wind. 3ς ανθρώπους έπειτα μιλώ με μια κοπέλα.
- (WindSupport) “Είναι ελλιπή τα στοιχεία”
- (ebal) “Μπορούμε να δούμε ποιο στοιχείο ή στοιχεία είναι ελλιπή ή λάθος?”
- (ws) “Όχι, η αίτηση είναι αρχειοθετημένη”
- (eb) “Τι μπορώ να κάνω?”
- (ws) “Να κάνετε μια 2η αίτηση, για να γίνει επαναπροώθηση ώστε να μπει το αίτημα εν ενεργεία”
- (eb) “Μα αυτό είναι ένας φαύλος κύκλος, εάν πάω πάλι σε κατάστημα cosmote και κάνω και πάλι αίτηση για φορητότητα, τότε πως θα γνωρίζω τι στοιχεία ήταν ελλιπής στην 1η αίτηση ?”
- (ws) “Με την 2η αίτηση, το αίτημα θα μπει σε προτεραιότητα”
- (eb) “Δεν μπορούμε να το βάλουμε σε προτεραιότητα τώρα?”
- (ws) “Όχι, γιατί η αίτηση είναι αρχειοθετημένη, πρέπει να είναι ενεργή”
κάπου εδώ τα παίρνω
- (eb) “Μπορώ να μιλήσω με κάποιον άλλο?”
- (ws) “Όχι, δεν υπάρχει κανείς άλλος.
- (eb) “Δεν υπάρχει κανένας άλλος? Δεν μπορεί κάποιος να δει τι χτύπησε στην αρχική αίτηση?”
- (ws) “Όχι, δεν υπάρχει κανένας”
κάπου εδώ, απλά ξέσπασα (και φυσικά έχασα και το δίκιο μου)
- (eb) “Καταλαβαίνετε ότι κάνοντας και πάλι την αίτηση, ξανά χωρίς να γνωρίζουμε ποια είναι αυτά τα ελλιπή στοιχεία, η αίτηση ΔΕΝ θα προχωρήσει και πάλι. Κι όταν ξαναπάρω τηλ θα μου πείτε ότι η αίτηση είναι και πάλι αρχειοθετημένη. Εκτός ότι είναι φαύλος κύκλος - δεν έχει και νόημα”
- (ws) “Δεν μπορώ να σας δώσω την απάντηση που θέλετε, επίσης πρέπει να κλείσουμε γιατί μιλάμε 4 λεπτά!”
και κάπου εδώ κλείσαμε το τηλέφωνο.
Και τώρα πείτε μου, ΤΙ ΣΚΑΤΑ πρέπει κανείς να γράψει στην αίτηση για να πραγματοποίηση μια τιμημένη φορητότητα?
Excellent telephone support but extremely incapable online service.
Το “ONLINE ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ” της attiki-odos.gr παρουσιάζει μονάχα το υπόλοιπο του λογαριασμού κι όχι τις τρέχουσες χρεώσεις.
Δεν εμφανίζονται λοιπόν οι διελεύσεις και οι χρεώσεις που γίνονται κατά τον μήνα που διανύουμε.
Οκ (δεν ξέρω γιατί, δεν θέλω να μάθω), αποφασίζω να στείλω ένα email.
Βρίσκω το customercare@attikesdiadromes.gr) που υποθέτω ότι είναι το Customer Care των Αττικών Διαδρομών.
Και τους ζητώ εάν μπορούν να μου αποστείλουν ηλεκτρονικά τις διελεύσεις και χρεώσεις που έχω κάνει τις τελευταίες ημέρες.
Η (σχεδόν) άμεση απάντησή τους, δεν είναι παρά ένα πολύ γενικό μήνυμα/απάντηση.
Υποθέτω ότι είναι ένα αυτόματο μήνυμα (template) που απλά γίνεται copy/paste κάθε φορά.
Στο email αυτό με παραπέμπουν στο τηλεφωνικό κέντρο εξυπηρέτησης!
Ανοίγω μια παρένθεση εδώ, για να επισημάνω την υπερβολικά πολύ άσχημη εντύπωση που μου άφησε το παρακάτω γεγονός:
Ναι μεν το κείμενο είναι στα ελληνικά, το δε DISCLAIMER στα αγγλικά !!!
Προσωπικά θεωρώ υπερβολικά πολύ λάθος την εναλλαγή γλώσσας μέσα σε ένα email.
Ή αγγλικά θα πρέπει να είναι όλα ή ελληνικά ή να υπάρχουν και στις δύο γλώσσες.
Παίρνω τηλέφωνο στο τηλεφωνικό κέντρο εξυπηρέτησης και με ενημερώνουν σχετικά.
Η κοπέλα ευγενέστατη, εξυπηρετηκότατη, γρήγορη κι άμεση.
Βρίσκω την ευκαιρία λοιπόν και ζητώ δύο πράγματα:
α. Εάν μπορούν να μου αποστείλουν ηλεκτρονικά (μέσω email) τις χρεώσεις
- ΟΧΙ
β. Εάν μπορούν να μου δώσουν κάποιο email ώστε να στείλω τα feature request που θέλω για την υπηρεσία που είμαι συνδρομητής.
- ΔΕΝ γίνεται, δεν υπάρχει κάτι.
Μιας και δεν μπορώ να στείλω σε κάποιον τις προτάσεις μου, γράφω στο blog μου ότι:
- Είναι εξαιρετικά απλό (μισής μέρας δουλειά) να υπάρχει στο “ONLINE ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ” μια φόρμα,
στην οποία θα συμπληρώνει ο πελάτης το email του (αφού έχει ήδη κάνει login)
& θα αποστέλει αυτόματα κι on-demand τις διελεύσεις/χρεώσεις για το ημερολογιακό διάστημα που επιθυμεί.
Μια φόρμα, ένα query σε μια βάση & μια αποστολή με mail !
όλες οι παρακάτω σκέψεις εκφράζουν μονάχα εμένα (ebal)
- Μινι περιγραφή
το hackerspace φιλοδοξεί να είναι ένα opensource εργαστήρι.
Θέλουμε να είναι ένας κοινός κι ανοιχτός τόπος στον οποίο θα μπορούμε να δουλεύουμε τα opensource projects & ιδέες μας. Θέλουμε να μοιραζόμαστε τον χώρο με ανθρώπους με το ίδιο μεράκι.
Να είναι ανοιχτός όσο το δυνατόν περισσότερη ώρα και να είναι ασφαλής ώστε να αφήνουμε τα πράγματά μας (ίσως με προσωπικά lockers). Θέλουμε να είναι χώρος συνεύρεσης ανθρώπων που θα εργάζονται με open τεχνολογίες κι όχι μόνο software. Γενικά φιλοδοξεί να γεμίσει με ανθρώπους και ομάδες ή ακόμα και συλλόγους που θα έχουν ένα κοινό χώρο εργασίας.
Θέλουμε να γίνονται παρουσιάσεις κι εκπαιδεύσεις (δωρεάν), να φέρουμε τα τεχνολογικά μας περιοδικά (ή κομικς) και να γεμίσουμε μία τεχνική βιβλιοθήκη. Να ακούμε καλή μουσική και να πίνουμε τον καφέ μας ή την μπύρα μας. Να έχουμε πάγκους εργασίας κι όχι γραφεία.
Θέλουμε να μπορούν να το χρησιμοποιούν ομάδες και συλλόγοι για παρουσιάσεις ή meetings και γενικά να καλύπτει τις opensource ανάγκες για οποιονδήποτε θέλει να συμμετέχει πιο ενεργά σε μία opensource κοινότητα.
Θέλουμε να περνάμε καλά, δεν θέλουμε ο κόσμος να επιστρέφει στο σπίτι του για να κάνει μια δουλειά, μα να έρχεται στον χώρο και να μιλάει μαζί μας, να δουλεύει μαζί μας.
- Προσωπικές σκέψεις
(κάπου εδώ γυρνώ το θέλουμε, σε θέλω)
θέλω να μπορούμε opensource startup εταιρείες να χρησιμοποιούν τον χώρο, ως χώρο εκπαίδευσης κι εργασίας μα όχι ως χώρο συναντήσεων ή marketing. Δεν θέλω να κοινοποιήσει τον χώρο καμία κοινότητα ή ομάδα. Δεν εκφράζει καμία διανομή και καμία γλώσσα προγραμματισμού. Δεν έχει πολιτική υπόσταση ή οικονομική. Είναι μια προσπάθεια να είναι ένα ανοιχτό opensource εργαστήρι στο οποίο θα βρίσκονται και θα δουλεύουν άνθρωπο με opensource ιδέες.
- Οικονομικός περιορισμός
Μα ποιος το πληρώνει αυτό το εργαστήρι;
Αυτό γίνεται από την τσέπη μας. Ορίσαμε αυθαίρετα μια αρχική τιμή 50ευρώ και μετρήσαμε τα μηνιαία έξοδα. Θα πρέπει λοιπόν για να συντηρείται ο χώρος να πληρώνουν κάποιοι άνθρωποι από την τσέπη τους. Για την ώρα ΔΕΝ είμαστε μη-κερδοσκοπικός οργανισμός ή εταιρεία, μα άτομα. Ο χώρος θα ενοικιαστεί στο όνομα κάποιου και θα παραμείνει έτσι μέχρι να δούμε τι θα κάνουμε νομικά. Άρα αυτός ο κάποιος θα πρέπει να έχει την ευθύνη ότι θα πρέπει να πληρώνει, ενοίκιο, δεη, νερό & internet (dsl).
Αυτό λοιπόν είναι το μεγάλο στοίχημα, πως θα καταφέρουμε να κρατήσουμε τον χώρο ανοιχτό. Υπάρχουν λοιπόν “δεσμευόμενα” μέλη που θα δίνουν κάθε μήνα 30ευρώ (ή εάν είναι φοιτητές 15ευρώ). Δυστυχώς η κοινωνία μας στηρίζεται σε οικονομικό μοντέλο και δεν πρέπει να πάει “φυλακή” αυτός που θα νοικιάζει τον χώρο.
Ο σκοπός μας είναι, εάν μαζευτούν πολλοί να μειώσουν την συνδρομή ή ακόμα καλύτερα να ανοίξουμε μια αστική εταιρεία μη - κερδοσκοπικού χαρακτήρα και να ορίσουμε μια συνδρομή για τα έξοδα.
δίνω παράδειγμα: έστω 300 ευρώ το μήνα το ενοίκιο Χ 12 = 3600ευρώ το χρόνο.
Εάν είμαστε 15 άτομα είναι 240 ευρώ το χρόνο, 20 ευρώ το μήνα.
20 ευρώ το μήνα από 15 άτομα (πυρήνα) νομίζω είναι αρκετά οικονομικά για να βγαίνει το ενοίκιο για ένα χρόνο.
+δεη +νερο +dsl +καθαριστικά κλπ κλπ υπολογίσαμε ότι 30ευρώ το μήνα θα φτάνουν για 15άτομα.
Εάν τα 15 γίνουν 30 (που θα πληρώνουν κάθε μήνα, ότι κι εάν γίνει, έρθουν δεν έρθουν) τότε με απλά μαθηματικά τα 30 ευρώ γίνονται 15 το μήνα.
Νομίζω ότι κανείς καταλαβαίνει το πρόβλημα και ποια είναι η λύση.
- εγώ είμαι εταιρεία και θέλω να κάνω μια χορηγία, πχ 1000ευρώ
ευχαριστούμε πολύ, αλλά ΔΕΝ μπορούμε για την ώρα να κόψουμε απόδειξη.
Ίσως να μπορεί κάποιος να κόψει ως παροχής υπηρεσιών και να του πληρώσουμε το ΦΠΑ
(θα δούμε).
Θα υπάρξει μία σελίδα με τις χορηγίες/δωρεές.
Θα έχουμε μια σελίδα για όλες τις χορηγίες/δωρεές τον τελευταίο χρόνο,
και για αυτούς που θα κάνουν χορηγία > 1000ευρώ θα υπάρχει μία σελίδα με τους golden χορηγούς,
που δεν θα κατεβαίνει ποτέ.
- θέλω να χρησιμοποιώ τον χώρο, μα δεν θέλω να πληρώνω.
Δεν υπάρχει καμία υποχρέωση
- Θέλω να βοηθήσω, χωρίς να πληρώνω
Μια χαρά, φέρε καφετέρια, καφέ, ζάχαρη, χυμούς, πορτοκαλάδες.
Φερε σκούπες, κατσαβίδια, φαράσι, πετσέτες, καρέκλες, τραπέζια, μπαμπού !
Ψυγειάκι μικρό, ψυγειάκι μεγάλο κλπ κλπ.
ή απλά, έλα μια φορά την βδομάδα και ρίξε ένα σκούπισμα/σφουγγάρισμα.
Νομίζω όσοι έχουν φτάσει μέχρι εδώ, έχουν καταλάβει τι είναι το hackerspace.
Εάν θέλουν να βοηθήσουν, οικονομικά ή όχι, μπορούν.
αααααα ξέχασα.
όσοι πληρώνουν κάθε μήνα, θα αποκτήσουν πρόσβαση (24/7).
(δεν θα αποκτήσει κάποιος από τον 1ο μήνα).
θα δημιουργήσουμε ένα circle of trust, πρώτα - πρώτα.
Οι υπόλοιπες απορίες/σκέψεις/παρατηρήσεις κλπ κλπ εδώ: http://groups.google.com/group/hsgr?pli=1
Από το καινούριο έτος (2011) ένα νέο περιοδικό με θεματολογία γύρω από το linux και το opensource έχει ξεκινήσει κι έχει ήδη βρει τον δρόμο του στα περίπτερα κάθε γειτονιάς. Αναφέρομαι στο Linux Inside, το μοναδικό αμιγώς ελληνικό περιοδικό για linux. Συμμετέχω κι εγώ στην συγγραφή ενός δισέλιδου κάθε μήνα, με λίγο πιο τεχνικά θέματα (sshfs, https proxies, mail server). Βγαίνει κάθε δίμηνο, είναι 100σέλιδο και έχει τιμή τα 6.50 ευρώ.
Τι μου αρέσει μέχρι στιγμής:
Μου αρέσουν τα άρθρα που φιλοξενεί στις σελίδες του. Δεν μπορώ να πω ότι βρίσκω όλα τα άρθρα το ίδιο ενδιαφέρον, υπάρχουν και μερικά που με αφήνουν αδιάφορο και τα προσπερνώ. Μα μου αρέσει που καλύπτει ένα τόσο μεγάλο φάσμα στην θεματολογία του. Έχει άρθρα για πιο άπειρους χρήστες μα και για πολύ έμπειρους.
Μου αρέσει που δεν ασχολείται μονάχα με software, μα καλύπτει θέματα για Adruino & android. Έχει θέματα που αφορούν την ασφάλεια (κάτι που νομίζω έλειπε) αλλά και δωροπροτάσεις! Από tutorials μέχρι προτάσεις για opensource προγράμματα που δεν έχετε καν ακούσει ότι υπάρχουν.
Μου αρέσει που γράφουν απλοί άνθρωποι με απλή γλώσσα και προσπαθούν να αποφύγουν τους τύπους. Νιώθεις μια οικιότητα ρε γμτ. Θα πάρεις στα χέρια σου το περιοδικό κι όπου κι εάν ανοίξεις θα καταλάβεις το κείμενο. Δεν θα μπλεχθείς με χιλιάδες ορολογίες και δεν θα πεις “τι γράφει εδώ ρε γμτ”. Απλή γλώσσα για δύσκολα θέματα. Ουάου.
Εκτός λοιπόν από την θεματολογία και την ποιότητα των άρθρων, μου αρέσει που είναι λίγο πιο comminity προσπάθεια. Εκτός από τον εκδοτικό οίκο, η συνολική προσπάθεια γίνεται από ανθρώπους που θέλουν να βάλουν το linux στα σπίτια των αναγνωστών. Μάλιστα μόνοι μας διαφημίζουμε τα άρθρα μας και το ίδιο το περιοδικό! Γενικά είναι μία φιλότιμη προσπάθεια που θέλει να μαζέψει κόσμο που να αρθρογραφεί συνεχώς για linux & opensource.
Ακόμα μου αρέσει που υπάρχουν θέματα για επαγγελματίες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις (οι μεγάλες επιχειρήσεις έχουν ήδη βάλει linux, χρόνια τώρα). Θέλω να δω μεγαλύτερη προσπάθεια και περισσότερα άρθρα γύρω από αυτόν τον τομέα. Θέλω ο επαγγελματίας IT admin, να παίρνει το περιοδικό στα χέρια του και να λέει: -Χμμμμ, αυτό θα κάνω, θα αντικαταστήσω τον mail server της εταιρείας σε opensource & linux. Ελπίζω να δω περισσότερα τέτοια άρθρα ή τουλάχιστον μια λίγο “πιο” μόνιμη στήλη σε αυτή την κατηγορία.
Τέλος μου αρέσει που η τιμή είναι σχετικά καλή, ας μην γελιόμαστε, στις μέρες που είμαστε 6.50 ευρώ είναι η τιμή ενός ποτού σε ένα μαγαζί. Ακρίβεια και χαμηλοί μισθοί μας έχουν σκίσει. Με 2ευρώ η αμόλυβδη πλέον χρειάζεται να περπατάς μέχρι το περίπτερο !!! Μην δίνεις και 10ευρώ για ένα περιοδικό.
Τι δεν μου αρέσει μέχρι στιγμής:
Δεν μου αρέσει η τιμή (μα καλά τώρα δεν έγραψες ότι σου αρέσει η τιμή?). Θα το δικαιολογήσω λέγοντας τα εξής: Δεν με νοιάζει που είναι illustration το περιοδικό ή μου είναι τόσο μα τόσο ποιοτική η εκτύπωση. Με νοιάζει το περιεχόμενο, εάν τα έξοδα της εκτύπωσης επιβαρύνουν την τελική τιμή (που σίγουρα την επιβαρύνουν), τότε δεν μου αρέσει. Θα μου άρεσε να είναι 5 ευρώ για παράδειγμα ώστε να περάσει κι ένα μήνυμα προς την υπόλοιπα αγορά αυτές τις μέρες. Παίρνω στα χέρια μου το περιοδικό και φοβάμαι μην το λερώσω. Ούτε οι εικόνες που τυπώνονται δεν δικαιολογούν τέτοια ποιότητα. Εάν κάποιος το σκέφτεται τώρα με τα 6.5ευρώ με πιο χαμηλή τιμή, δεν θα το σκεφτόταν καν.
Είναι μεγάλο, 100 σελίδες είναι λίγο μεγάλο. Ξεκινώ να το διαβάσω και λόγω υποχρεώσεων το βάζω στην άκρη. Άντε ξανά μετά από μια βδομάδα, κάπου βαριέμαι, στην άκρη. Άντε πάλι μετά από δυο/τρεις μέρες … μπλα μπλα μπλα. Θα ήθελα να είναι πιο ταπεινό στον όγκο του. Πχ εάν ήταν 50 σελίδες κι ανά μήνα με 3.5 ευρώ για παράδειγμα, τότε στο δίμηνο θα ήταν 7 ευρώ (παραπάνω από τώρα). Για φαντάσου! Είναι too much, και το span attenuation μου είναι υπερβολικά πολύ μικρό για να διαβάσω με την μία το περιοδικό.
Μου λείπουν οι κοινότητες!. Μπορεί να έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που οι ελληνικές κοινότητες να είναι περισσότερες από τους Έλληνες χρήστες linux (μα καλά, πως γίνεται αυτό!!!) μα θέλω να μαθαίνω νέα για τις κοινότητες έστω κι ένα μικρό άρθρο με το τι έχουν κάνει/διοργανώσει τον τελευταίο μήνα. Δεν με ενδιαφέρουν πόσα μέλη έχουν στο forum ή πόσοι εκπρόσωποι έχουν στο εξωτερικό. Με ενδιαφέρει όμως να μάθω ότι έκαναν το τάδε event για τους χρήστες τους. Έχω δει κάποια ενδιαφέρονται κομμάτια, κυρίως για διεθνής κοινότητες, αλλά πως να το κάνουμε ρε γμτ, εγώ θέλω να μαθαίνω τι κάνουν τόσοι σύλλογοι και κοινότητες στην Ελλάδα.
Επίσης δεν μου αρέσει που υπάρχει μονάχα ένα περιοδικό linux στην ελληνική αγορά. Δεν υπάρχει ανταγωνισμός. Θεωρώ ότι ο υγιής ανταγωνισμός ωφελεί τον αναγνώστη. Τα άρθρα θα είναι ποιοτικά, σαφή, θα γίνεται επιλογών των καλύτερων και στο τέλος το αποτέλεσμα θα ωφελεί τον αναγνώστη (όμως αυτό δεν αφορά μονάχα το linux inside). Στις Βρυξέλλες είχε 3-4, στο Άμστερνταμ 6-7, στο Βερολίνο είχε 12-13 !!! Και τα περιοδικά είχαν διαφορετική θεματολογία και διαφορετικό target group. Τώρα διαβάζω το Linux Inside και υπάρχουν άρθρα που προσπερνώ (όπως φυσικά κι άλλοι προσπερνούν τα δικά μου!).
Τέλος αυτό που με ενοχλεί είναι που το ίδιο το περιοδικό δεν “κυνηγά” τους έμπειρους για να γράψουν. Υπάρχει φυσικά ο Δημήτρης Καλαμαράς, αλλά κι αυτός ένας άνθρωπος είναι που τρέχει από το πρωί μέχρι το βράδυ. Θα ήθελα από την πλευρά του περιοδικού να επενδύσει σε αξιόλογους ανθρώπους και να τους πληρώσει καλύτερα για τη συγγραφή μόνιμων στηλών. Εάν πχ οι αρθρογράφοι δεν δώσουμε άρθρα, τότε απλά το περιοδικό σταματά. Και με εκνευρίζουν οι άνθρωποι του χώρου που επιμένουν να κολλάνε σε λεπτομέρειες ή να αντιδρούν βλακωδώς σε κάποια πράγματα. Δεν μπορώ να δεχθώ ότι είναι καλύτερα χωρίς να υπάρχει τουλάχιστον ένα περιοδικό πληροφορικής στην ελλάδα που να ασχολείται με το Linux.
Όλα τα παραπάνω, είναι σκόρπιες και προσωπικές μου σκέψεις.
Την Κυριακή 20 Μαρτίου και απ’ τις 11:00 το πρωί θα είμαστε στην καφετέρια Egalite (Γ. Αβέρωφ 36, Πευκάκια, Νέα Ιωνία).
Πριν βρεθούμε αυτή την Κυριακή, οφείλω να πω μερικά πράγματα για το hackfest . Τι είναι, τι σημαίνει για εμάς και ποιο το μέλλον του.
Το hackfest είναι μια δράση, στην οποία προσπαθούμε να φέρουμε κοντά ανθρώπους με opensource ιδέες κι ενδιαφέροντα. Ο πρωταρχικός μας σκοπός είναι η συμμετοχή, η ανταλλαγή απόψεων, ιδεών και φυσικά να περνάμε καλά μεταξύ μας. Ο τελικός σκοπός μας ήταν και είναι η δημιουργία του 1ου hackerspace .
Θέλουμε να δημιουργήσουμε έναν χώρο, στα πρότυπα των hackerspace που λειτουργούν στο εξωτερικό. Θέλουμε έναν χώρο στον οποίο θα μαζευόμαστε και θα δουλεύουμε στα opensource project μας, θα δίνουμε τις δυνατότητες σε ανθρώπους να μάθουν και να εργαστούν μαζί μας. Θέλουμε να φέρουμε κόσμο στον opensource κόσμο. Έχουμε πολλές ιδέες και διάθεση να εργαστούμε σκληρά για να γίνει πραγματικότητα αυτό το όνειρό μας.
Σκεφτόμαστε έναν μεγάλο ενιαίο χώρο με μεγάλα τραπέζια και προσωπικά lockers, βιβλία, περιοδικά, ηλεκτρονικά υλικά, καλώδια, ασύρματα, routers, laptops, μουσική, προβολή ταινιών κλπ κλπ. Δεν θέλουμε έναν ακόμη σύλλογο ή μια νέα κοινότητα. Δεν θέλουμε να υποστηρίζουμε συγκεκριμένες διανομές ή συγκεκριμένες γλώσσες προγραμματισμού. Θέλουμε έναν κοινό χώρο στον οποίο θα εργαζόμαστε όλοι μαζί, από κοινού μα κι ο καθένας μόνος του.
Μα εκτός από την διάθεσή μας, για να υλοποιήσουμε όλα αυτά χρειαζόμαστε πόρους. Μέχρι στιγμής είμαστε λίγοι: hackerspace People μα ελπίζουμε αυτή την κυριακή να γίνουμε πολλοί. Έχουμε υπολογίσει τα πρώτα έξοδα, κυρίως για το ενοίκιο και την ΔΕΗ, οτε κλπ
Εάν λοιπόν θέλετε να συμμετέχετε κι εσείς, εάν πιστεύετε στο παρακάτω βίντεο:
ελάτε αυτή την κυριακή στο Egalite για να το συζητήσουμε από κοντά.
Αυτή την κυριακή θα πραγματοποιηθεί ένα workshop (Hackademic) & 2 lighting talks (proxies & hackerspace).
Σήμερα επέστρεψα από Βερολίνο.
Πέντε μέρες στους -15 και στο χιονισμένο και πανέμορφο Βερολίνο
επέστρεψα Ελλάδα και στους +15
Η διαφορά παιδείας/κουλτούρας/ζωής κι ότι άλλο θέλετε είναι πραγματικά η μέρα με την νύχτα.
Το βερολίνο είναι μια πόλη που αξίζει να ζεις. Χαμηλές τιμές, απίστευτα μέσα μαζικής μεταφοράς, άνθρωποι, μαγαζιά, ζωή, τα πάντα είναι εκπληκτικά.
Λόγω της 24ώρης απεργίας την Πέμπτη 16.12.2010 είχα αφήσει το αυτοκίνητό μου στο σπίτι ενός φίλου. Σήμερα λοιπόν Δευτέρα 20.12.2010, το βρήκα κυριολεκτικά άλλο χρώμα από τα δωράκια που μου είχαν αφήσει τα πουλιά της γειτονιάς του! Δεν έχω ξαναδεί ποτέ στην ζωή μου το αμαξάκι μου τόσο … περιποιημένο.
Μετά το αρχικό σοκ, παίρνω τον δρόμο της επιστροφής για το σπίτι μου.
Δυστυχώς πέρασα από Μεσογείων για να βγω Αλεξάνδρας.
Κίνηση όσο δεν φαντάζεσαι. Στην διασταύρωση Αλεξάνδρας - Κηφισίας υπάρχουν δύο (μάλιστα δύο) τροχονόμοι για να ρυθμίσουν την κίνηση.
Ακριβώς λοιπόν στην διασταύρωση Αλεξάνδρας - Κηφισίας και μόλις μας κάνει σήμα να προχωρήσουμε, από αριστερά με κόβει ένας με το αμάξι του και με σφήνα μπαίνει μπροστά μου, ενώ έμπαινα στην αλεξάνδρας στην αριστερή λωρίδα (ερχόμουν Φειδιππίδου - ευθεία στην λωρίδα μου). Φρένα για να μην τρακάρουμε ή το χειρότερο μην με πετάξει εκτός λωρίδας και χτυπήσω με κάποιον άλλο, μιας και για να μην πέσει στο διαχωριστικό κόβει το αμάξι αριστερά, απευθείας πάνω μου.
Και μπαμ ο πίσω !
Όλα αυτά έγιναν φυσικά μπροστά στα μάτια των δύο (μάλιστα δύο) τροχονόμων. Που η μοναδική τους παρηγοριά ήταν εάν θέλω, να δηλώσουν το τρακάρισμα στην τροχαία για να έρθει περιπολικό της τροχαίας. Επαναλαμβάνω για όσους δεν κατάλαβαν, οι δύο ΤΡΟΧΟΝΟΜΟΙ, με ρώτησαν εάν έπρεπε να καλέσουν την ΤΡΟΧΑΙΑ για να καταγράψει το συμβάν. Κι ενώ φυσικά ο φίλος σουμάχερ που δημιούργησε το όλο τροχαίο έχει ήδη εξαφανιστεί, μιας και κανείς δεν τον σταμάτησε!
Κοιτώντας πίσω τον προφυλακτήρα μου, δεν είδα κάτι πολύ κακό, ενώ ο πίσω έπαθε μεγαλύτερη ζημιά. Με έπιασε το παράπονο, δεν είχα ούτε μια ώρα στην ελλάδα!
Δεν ήθελα να καθυστερήσω άλλο, δεν είχα πάθει κάποια ζημιά και του είπα να φύγουμε.
Έτσι λοιπόν για να μην ξεχνιόμαστε, αυτή είναι η Ελλάδα που μας αξίζει σε όλους μας.
Εάν και λίγο ξεχάστηκα με το βερολίνο, αμέσως με επανέφεραν στην ελληνική πραγματικότητα.
χθες το απόγευμα είχα κανονίσει καφεδάκι στο χαϊδάρι με κάτι φιλαράκια.
ωραία μέρα είχε, σκέφτηκα να αφήσω το αμάξι και να πάω με τα πόδια.
σε 15-20 λεπτά θα ήμουν έτσι κι αλλιώς στο σημείο συνάντησης.
Η βόλτα υπέροχη, ειδικά όταν σε κάθε γωνία είχε κανά δύο κάδους σκουπιδιών και το άρωμα ήταν υπέροχο. Απεργία σαν κι αυτή είναι εξαιρετική !
Ειδικά εάν θες να κάνεις βόλτα με μικρά παιδιά.
Έτσι κι αλλιώς πρέπει να αποκτήσουν ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα !
Για όσους δεν έχουν πιάσει το ύφος μου, ας ρίξουν μια ματιά στο link που έχω κάτω - κάτω δεξιά
Φρικτή εμπειρία μου!
Γράφω αυτό με δάκρυα στα μάτια μου, ήρθα εδώ κάτω στο Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο
για ολιγοήμερες διακοπές, δυστυχώς, ήμουν θύμα ληστείας στο πάρκο στο δρόμο μου
προς το ξενοδοχείο όπου έμεινε, όλα τα μετρητά, πιστωτική κάρτα και κυττάρων
κλάπηκαν από εμένα αλλά ευτυχώς για μένα που έχω ακόμα διαβατήρια μαζί μου.
Έχω την πρεσβεία και την Αστυνομία εδώ αλλά δεν είναι συμβάλλοντας σε όλα τα
ζητήματα και η πτήση μου φεύγει σε λίγες ώρες, αλλά είμαι έχοντας προβλήματα
διευθέτηση των λογαριασμών του ξενοδοχείου και ο διευθυντής του ξενοδοχείου δεν
θα με άφηνε να φύγω μέχρι να διευθετήσει τους λογαριασμούς.
Είμαι φρίκαρε στο moment.I χρειάζονται επείγουσα βοήθεια.
Το βρήκα έτσι … μπήκα στον πειρασμό!
Βρέθηκα αντιμέτωπος με το διαχειριστικό πρόγραμμα !!
Κι έπειτα …. απλά το έκλεισα :)
Μην γελιόμαστε, σίγουρα ΟΧΙ.
Σημαίνει ότι χρειάζεται ακόμα πάρα πολύ δουλειά, ώστε κάποια στιγμή να επιτύχεις.
Οπότε: Gotta Keep Reading
On January i wrote a personal script to keep my package list and latest conf files on a backup-snapshot mechanism: abs4snap . Page on wiki: abs4snap for archlinux.
Today i wanted to delete some libraries from /usr/lib/ folder path!
And i did a little mistake :(
I wanted to write:
rm -f /usr/lib/libjsp*
but i wrote:
rm -f /usr/lib/lib*
Simple as that my distro (archlinux) becomes a jigsaw puzzles !
Just pieces here and there !
What the f@#$% i could do to save my distro ?
I am using archlinux, so my package manager is: pacman, but pacman uses libraries from /usr/lib folder path !
The solution was to reinstall my distro of course.
Or there is another way ?
A couple days before, i wrote a post how to build a static binary with: statifier. So i had my pacman package list and a pacman static binary file !
The solution was in front of me.
awk '{print "pacman-static -S --noconfirm " $1}' package-list | sh And with in a few minutes my distro and /usr/lib was in perfect mode again !!!
So remember:
BACKUP your data.
Εκτός Αθήνας 2010 !
- Παρασκευή 05 Φεβρουαρίου 2010 - Δευτέρα 08 Φεβρουαρίου 2010 @ Βρυξέλλες, Βέλγιο
- Δευτέρα 08 Φεβρουαρίου 2010 - Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2010 @ Βερολίνο, Γερμανία
- Παρασκευή 23 Απριλίου 2010 - Δευτέρα 26 Απριλίου 2010 @ Θεσσαλονίκη, Ελλάδα
- Τετάρτη 19 Μαΐου 2010 - Κυριακή 23 Μαΐου 2010 @ Ζαγοροχώρια, Γιάννενα - Ελλάδα
- Τετάρτη 16 Ιουνίου 2010 - Παρασκευή 18 Ιουνίου 2010 @ Θεσσαλονίκη, Ελλάδα
- Παρασκευή 18 Ιουνίου 2010 - Κυριακή 20 Ιουνίου 2010 @ Φλώρινα, Ελλάδα
- Παρασκευή 2 Ιουλίου 2010 - Κυριακή 4 Ιουλίου 2010 @ Βυθούρη, Γλυφάδα Ευβοίας - Ελλάδα
- Παρασκευή 16 Ιουλίου 2010 - Κυριακή 18 Ιουλίου 2010 @ Κορασίδα, Αχλαδερή Ευβοίας - Ελλάδα
- Παρασκευή 06 Αυγούστου 2010 - Τετάρτη 11 Αυγούστου 2010 @ Καρυές Ανατολικού Ζαγορίου - Ελλάδα
- Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου 2010 - Δευτέρα 20 Σεπτεμβρίου 2010 @ Ζυρίχη, Ελβετία
- Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου 2010 - Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου 2010 @ Ρώμη, Ιταλία
- Πέμπτη 28 Οκτώβρη 2010 - Κυριακή 31 Οκτώβρη 2010 @ Κωνσταντινούπολη, Τουρκία
- Πέμπτη 16 Δεκέμβρη 2010 - Δευτέρα 20 Δεκέμβρη 2010 @ Βερολίνο, Γερμανία
Προγραμματισμένα εκτός Αθήνας 2011:
- Παρασκευή 04 Φεβρουαρίου 2011 - Δευτέρα 07 Φεβρουαρίου 2011 @ Βρυξέλλες, Βέλγιο
- Δευτέρα 07 Φεβρουαρίου 2011 - Παρασκευή 11 Φεβρουαρίου 2011 @ Άμστερνταμ, Ολλανδία
Εν τέλη, εάν έχεις στην διάθεσή σου 9/10 ώρες, δουλεύεις νυχτερινή βάρδια, έχεις κόψει τους φραπέδες κι έχεις ήδη πιει δυο freddo espresso (μέτρια) κάνεις απίστευτη δουλειά και spam-άρεις με διαδοχικά posts, blog & planet !!!
Εργάζομαι αποκλειστικά σε Linux συστήματα!
Έτσι λοιπόν ακόμα και οι εξωτερικοί usb δίσκοι μου (portability) είναι σε ext4 filesystem!.
Τι γίνεται όμως όταν για κάποιο λόγο (κυρίως λόγω δουλειάς) χρειαστεί να χρησιμοποιήσω κάποιο windows λειτουργικό σύστημα ?
Στην πραγματικότητα όχι και πολλά! Τα windows δεν αναγνωρίζουν extended filesystems.
Αλλά μην στεναχωριέστε και μην απελπίζεστε. Υπάρχει λύση και μάλιστα αξιόλογη:
Με το ext2read διάβασα επιτυχώς τα δεδομένα ενός εξωτερικού σκληρού usb δίσκου με ext4 filesystem, από ένα windows 7 λειτουργικό.
Πριν από λίγες μέρες το PIrsyncD (”πάι - αρ-σινκ - ντι”), έκλεισε ένα χρόνο ζωής και πριν από λίγα λεπτά βγήκε μία ακόμα έκδοση: PIrsyncD_20100724.
Κοιτώντας λίγο τις αρχικές εκδόσεις, νοσταλγώ την αθωότητα που είχα όταν ξεκίνησα να γράφω για 1η φορά στην ζωή μου python. Το έχω ξαναγράψει σε παλαιότερα posts, ότι το πρόγραμμα αυτό ήταν μία ιδέα 17γραμμών ! που χώραγε σε ένα και μόνο post (έκδοση: 20090712).
Τότε είχα αποφασίσει να μην ακολουθήσω το major-minor-build σχήμα ή τις alpha - beta - releases εκδόσεις, αλλά το ISO Date scheme: YYYY-MM-DD. Πίστευα και πιστεύω ότι είναι ευκολότερο να ακολουθείς ένα τέτοιο σχήμα εκδόσεων, παρά να θυμάμαι νούμερα κ.λ.π.-κ.λ.π.
Κάπου στην πορεία (20091115) δλδ μετά από 4/5 μήνες είχε έρθει η ώρα να χρησιμοποιήσω ένα version control σύστημα ώστε να διατηρώ τις αλλαγές που κάνω, αλλά και να μπορώ να κάνω εύκολα rollback σε περίπτωση λάθους!
Κάποια στιγμή ξεκίνησαν και να πρώτα emails ! Ερωτήσεις και feedback, patches & reviews.
Είχα εκπλαγεί με αυτό το γεγονός.
Φέτος με την έναρξη των συνεδρίων στην Ελλάδα, άρχισα να παρακολουθώ ανθρώπους που γράφουν ή έγραφαν χρόνια Python, ώστε να μπορώ να πάρω ιδέες με σκοπό να διορθώσω τυχόν λάθη στον κώδικά μου.
Το μέγεθος του κώδικα αυξανόταν, το ίδιο και οι λειτουργίες του προγράμματος! Θεώρησα καλό να δημιουργήσω μία ξεχωριστή σελίδα με παραδείγματα χρήσης (./PIrsyncD –examples) καθώς η βοήθεια (./PIryncD -h) είχε ήδη γεμίσει μία σελίδα στο τερματικό.
Δυστυχώς όμως οι ευθύνες και οι δουλείες δεν μας αφήνουν πάντα να προχωρήσουμε με την ίδια ταχύτητα που θέλουμε. Έτσι πέρασαν 4 μήνες για να ανακοινώσω άλλη μία έκδοση του PIrsyncD.
Για να δούμε την πορεία του project, θα είναι ανάλογη του 1ου χρόνου ή απλά θα χαθεί στην πορεία του χρόνου …
Την παρασκευή μετά την δουλειά, έφυγα για μία ακόμα εξόρμηση στην Εύβοια. Πηγαίνοντας προς την Δουκίσης Πλακεντίας για να συναντήσω μέρος της παρέας, πέρασα από το Πολύδροσο Χαλανδρίου-Αμαρουσίου. Την ώρα που πέρναγα, εργάτες του Δήμου έστρωναν νέα άσφαλτο σε παράδρομο. Να σημειώσω εδώ ότι ΔΕΝ είχαν καν ξήσει τον δρόμο ! μα και την προηγούμενη βδομάδα που είχα περάσει ο δρόμος ήταν ήδη αεροδρόμιο !!
Μη μπορώντας να κάνω ούτε πίσω, έπρεπε να περάσω πολύ σιγά από το αριστερό κομμάτι του δρόμου, στο σημείο που δεν είχαν προλάβει να ρίξουν ακόμα άσφαλτο. Περνώντας λοιπόν σιγά-σιγά διαπιστώνω ότι ξαφνικά αρχίζει ένας υπόκωφος θόρυβος στο πίσω δεξιά μέρος τους αυτοκινήτου.
Φοβάμαι ότι έχω χτυπήσει το καζανάκι της εξάτμισης, αλλά ο θόρυβος γίνεται χειρότερος όταν πατάω φρένο! Έτσι λοιπόν στο πολύδροσο νωρίς το απόγευμα, αρχίζω να ψάχνω για εξατμισά ή βουλκανιζατέρ ή κάτι παρόμοιο. Έχω ήδη σταματήσει δύο φορές το αμάξι στην άκρη του δρόμου και προσπαθώ να δω από κάτω και να καταλάβω τι έχει γίνει. Αλλά δυστυχώς δεν βλέπω κάτι περίεργο. Η εξάτμιση φαίνεται μια χαρά και κανένα μέρος κάτω από το αυτοκίνητο δεν φαίνεται να εξέχει ή να είναι χαλαρό.
Οι γνώσεις μου στο αυτοκίνητο είναι ελάχιστες, οπότε σταματάω σε λαστιχάδικο κι εξηγώ στον ιδιοκτήτη τι έχει γίνει. Ακούει τον θόρυβο και μου εξηγεί ότι έχω πρόβλημα με τα φρένα. Του αντ’απαντάω ότι δεν έχω, ποτέ δεν είχα και σχετικά πρόσφατα πέρασα service & άλλαξα λάστιχα. Το σηκώνει λοιπόν λίγο την πίσω δεξιά ρόδα, παίρνει ένα σταυρό κι αρχίζει να χτυπάει τον δίσκο των φρένων και την δαγκάνα των φρένων (προσεκτικά).
- Μάστορα, του λέω, τι κάνεις εκεί;
Και πέφτει το πετραδάκι, μέρος της ασφάλτου που μόλις έστρωναν, κάτω!
Έτσι λοιπόν μέσα σε δύο ολόκληρα λεπτά και με δύο χτυπήματα, το αυτοκίνητο είναι και πάλι οκ.
- Τι χρωστάω, ρωτάω. - Τίποτα, μου απαντάει, δώσε μου ότι θες, την αγάπη σου.
- Επειδή από αγάπες χορτάσαμε μάστορα, να σε πληρώσω τουλάχιστον την δουλειά σου, του ανταποκρίνομαι.
Έτσι λοιπόν του δίνω ένα εικοσάευρο και περιμένω να μου δώσει τα ρέστα από το τίποτα που θα κρατήσει. Μου επιστρέφει λοιπόν ένα 10ευρω μόνο!
Τον χαιρετάω και φεύγω.
Μπαίνω στο αμάξι κι από τα νεύρα μου κοντεύω να εκραγώ. 10 ευρώ για να μου χτυπήσει με έναν σταυρό το αμάξι! Μα θα μπορούσα με μία κλωτσιά να το κάνω κι εγώ. 10 ευρώ για δύο λεπτά δουλειάς - έλεος.
Κι εκείνη την στιγμή χαμογελάω γιατί θυμήθηκα το γνωστό ανέκδοτο:
- Στρίψιμο Βίδας: 1ευρώ
- Γνώση στριψίματος βίδας: 999ευρώ
Σύνολο 1000 ευρώ
όπου στην περίπτωση μας γίνεται:
- Χτύπημα φρένων με σταυρό: 1ευρώ
- Γνώση χτυπήματος φρένων με σταυρό: 9ευρώ
και πάλι φτηνά την γλίτωσα!
Εχθές (2010.07.14) μου ήλθε ταχυδρομικά η εκκαθάριση της φορολογικής μου δήλωσης για το 2009.
Λόγω μίας οικονομικής διαφοράς που έχω με το κράτος, θεώρησα σκόπιμο να πάω σήμερα το πρωί στην Εφορία που ανήκω οικονομικά και να τελέσω την τακτοποίηση της διαφοράς αυτής.
Στην απόδειξη που έλαβα, διαπίστωσα ότι αναφέρεται το εξής:
Ισοτιμία σε Δρχ.
Μα είναι δυνατόν μετά από 9 χρόνια να αναφέρεται η ισοτιμία σε Δρχ ?
Μήπως είναι οιωνός για την πορεία της χώρας ?
Ακριβώς από πίσω μου βρισκόταν κυρία η οποία μου είπε ότι εργάζεται στο Νομισματοκοπείο.
Μου ανακοίνωσε θρασύτατα ότι στο Νομισματοκοπείο, το κράτος κόβει δραχμές (κέρματα) !
Δεν γνωρίζω εάν μου έκανε πλάκα ή όχι, αλλά μου κίνησε το ενδιαφέρον!
Προς όλες τις εταιρείες που κατασκευάζουν πληκτρολόγια.
Το Enter-Key, ή όπως το θυμούνται και οι παλαιότεροι Return, πρέπει να είναι έτσι:
Για αυτό παρακαλείσθε να σταματήσετε τις ανοησίες στην αναζήτηση του Holy Grail κι επιτέλους να αποφασίσετε πως σε κάθε πληκτρολόγιο πρέπει να έχει το ίδιο σχήμα στην ίδια θέση!
Διαθέτω ένα Skoda Octavia 5 1600cc FSI /116HP από τα μέσα του 2007. Εάν θυμάμαι καλά ο FSI (Fuel Stratified Injection) κινητήρας μου είχε στοιχίσει περί τα 1000-1500 ευρώ διαφορά από την πιο απλή έκδοση. Οι εναλλακτικές επιλογές ήταν οι συμβατικοί 1.4 MPI ή οι πιο πρόσφατοι TSI κινητήτες (εάν και τότε δεν είχαν κυκλοφορήσει στην Ελλάδα). Μόλις πήρα το αυτοκίνητο διαπίστωσα ότι η Volkswagen είχε ήδη ανακοινώσει ότι σταματάει τον συγκεκριμένο κινητήρα:
In 2007, Volkswagen announced the 90 kW model which will replace the 1.6 FSI 85 kW (116 PS; 114 bhp) engine.
Παρόλα αυτά, κι εκτός τα 116 άλογα ή την 210 τελική του, ο FSI κινητήρας δηλώνει ότι είναι φιλικότερος προς το περιβάλλον κι ότι έχει καλύτερες καύσεις ή αλλιώς χαμηλότερη κατανάλωση.
Πρόσφατα είδα μια διαφήμιση όπου η skoda δηλώνει ότι με τους νέους κινητήρες μπορεί να διανύσει 1200khm με ένα και μόνο ντεπόζιτο! Σύμφωνα με τις τεχνικές προδιαγραφές το ντεπόζιτο της skoda octavia 5 είναι 55ltr + 5ltr η ρεζέρβα. Άρα με 60ltr πως μπορεί να διανύσει 1200khm ?
Με απλή μέθοδο τον τριών βγαίνει ότι μέσος όρος κατανάλωσης είναι τα 5ltr ανά 100khm.
Εμένα στα 48.881 έχω συνολικά 7.0 ltr/100khm αλλά φυσικά μένω και ζω στο Αιγάλεω (Αθήνα).
Από την δουλειά συνήθως μου γράφει γύρω στο 5 - 5.5 αλλά αυτό γιατί χρησιμοποιώ τρείς και μόνο δρόμους:
α. Αττική Οδός
β. Κηφισός
γ. Καβάλας
Με οικονομική οδήγηση το έχω δει και φωτογραφήσει γύρω στο 4.4 - 4.5 ltr/100khm
Αλλά σήμερα το είδα να δείχνει 3.9 !
Και για όσους δεν το πιστεύουν, εδώ και η απόδειξη:
ΥΓ: Εάν είναι να αγοράσετε κάποιο Volkswagen κινητήρα, έχω να προτείνω δύο πράγματα:
α. ΝΑ είναι τουλάχιστον 6τάχυτο γιατί είναι αρκετά χαμηλόστροφοι
β. Να έχουν τεκμηριωμένα χαμηλή κατανάλωση (υπάρχουν αρκετά φυλλάδια ή links)
π.χ. autotriti